Dr. Vafa Nadernia

مقدمه: ارزش و اهمیت هر انسانی به هویت و اصالت واقعی او ست. فردی که اصالت واقعی خود را نشناسد همواره در مسیر زندگی دستخوش تلاطم و دگرگونی است و در نهایت در فقدان بی ریشگی می سوزد و می میرد. آنچه مرا واداشت تا دست به نگارش این مهم بزنم این بود که همواره در طول زندگی از خود می پرسیدم چه کسی هستم و اصالت واقعی من چیست؟ از کجا شروع شده ام و ریشه در کدام فرهنگ دارم. پاسخ این بود که ایرانی ام و اصالتم ریشه در فرهنگی عظیم و بزرگ دارد. اصالتی که در عصر حاضر مورد هجوم وحشیانه ترین تلاطمات درونی و بیرونی قرار گرفته و بر آن است تا ایرانی را فردی منحوس و کریه نشان دهد. 

ایرانی اصیل کیست و چه خصوصیاتی دارد؟

برای پاسخ به این سئوال، تحقیقی در حیطه اسامی اصیل ایرانی نمودم تا بعنوان سرآغاز این بررسی ابتدا شما را با خصوصیات یک ایرانی اصیل آشنا سازم ، خصوصیاتی که ریشه در فرهنگ  این مرز و بوم داشته و قدمتی به بلندای عظمت تمدن پارسی دارد . 

بنابراین اگر روزی در فراز و نشیب های زندگی گم شدیم و بر آن شدیم تا خود را بازیابیم، باید دوباره در درون زمزمه کنیم که ایرانی هستیم و باید ایرانی باقی بمانیم و راز ایرانی بودن و ایرانی ماندن این است که ریشه های خود را در ارزشهای زیر ببینیم و خود را دوباره احیاء نمائیم:

خصوصیات ایرانی اصیل عبارتند از:    

وطن پرستی: آرش، لیشام، آرمه ئیتی؛اعتقاد به جاودانگی: آراد، فروهر، انوشه؛ داشتن راه و روش در زندگی: آئین؛راتین راستین و بزرگوار: آردین، شایگان ؛ پاک نهاد: بهداد؛  پهلوان و دلیر: پوریا، هژیر ؛ حقیقت جو : پویان ؛ معتقد به عنایات خداوندی: سپهر داد، هیربد؛ با وجدان و معتقد به ندای درون: سروش؛ سالم و زیبا: لیدا، هیراد، فرهود، آیامه، آیدا، آیدان، بیتا، سرریرا؛ عاشق: فرهاد؛ پرچم دار صلح و دوستی : کوروش کبیر؛ هنرمند: مانی ؛ دانشمند و فکور: نیما ، چیستا؛ روان و جاری همچو رود: نیکا ؛ مقدس و محترم: ورجاوند؛ امیدوار و پر آرزو: وندا؛ هم گرمابخش هم سوزان: آتری، آلیش؛ فروتن و پاک: آرمه ئیتی، آویسا؛ راستگو و صادق: آرتنوس، آرتمیس؛ معتقد به آراستن و زیبا کردن: آرا؛ با هوش و پرسشگر: آروشا ، چیستا ؛ شاد ، مسرور و خوش مرام: انوشا، پروشات، هورام؛ فداکار: المیرا؛ سازنده و خلاق: اریکا، اتیکا؛ خوش مشرب و دلپذیر: بهنوش؛ عاشق محبت و نوازش: تینا؛ پارسا و پرهیزگار: شاهیده؛ مونس و همراه: ملیسا ؛ 

 طلب از آنچه که خود داری ز بیگانه مکن      آنچه می خواهی همین جاست، دو صد ناله مکن